Zofia Gostomska-Zarzycka
Biografia
Zofia Gostomska-Zarzycka urodziła się 21 stycznia 1899 w Przemyślu. Po zdaniu matury w Wiedniu w 1916 r. pracowała jako prywatna nauczycielka i dziennikarka. Znała języki niemiecki i francuski.
W 1921 została stypendystką Ossolineum we Lwowie i rozpoczęła pracę w bibliotece Ossolineum. W 1925 wyjechała do Kanady, pracowała na farmach i w konsulacie RP w Montrealu; była korespondentką kilku czasopism i pisała artykuły podróżnicze i popularnonaukowe.
W 1930 powróciła do Polski i ponownie pracowała w Ossolineum we Lwowie, katalogując zbiory i kierując działem wymiany książek z zagranicą. Opublikowała wspomnienia z Kanady i pisała o historii łowiectwa.
W 1942 wyjechała ze Lwowa do Krakowa, pracowała w instytucjach prywatnych, a po wyzwoleniu Krakowa zgłosiła się do Biblioteki Jagiellońskiej. W 1945 była członkinią pierwszej grupy pionierskiej we Wrocławiu, jedyną kobietą w Grupie Naukowo-Kulturalnej.
Wrocław: jeździła po okolicznych miejscowościach, zabezpieczała i katalogowała zbiory, organizowała Gabinet Śląski (później Gabinet Śląsko-Łużycki), kierowała nim do odejścia z uczelni. Pisała do prasy i prowadziła kronikę GK. Napisała przewodnik po Wrocławiu (1946) i kronikę Delegatury Ministra Oświaty we Wrocławiu w 1945.
W 1947 wyszła za mąż za Kazimierza Zarzyckiego; po jego śmierci w 1951 przeniosła się do Krakowa, gdzie zmarła w 1952. Została pochowana na cmentarzu Rakowickim; jej nazwisko nie jest wymienione na tablicy nagrobnej.