Zbigniew Chabasiewicz
Biografia
Zbigniew Chabasiewicz urodził się 6 stycznia 1922 roku w Przemyślu. Był synem masarza Stanisława i gospodyni Anastazji i od młodości pomagał ojcu w prowadzeniu zakładu masarskiego.
Uczył się w Publicznej Szkole Powszechnej im. Adama Mickiewicza w Przemyślu oraz w Państwowym Koedukacyjnym Gimnazjum Kupieckim w Przemyślu. Służył w hufcu Przysposobienia Wojskowego; we wrześniu 1939 powołano go do służby wartownika. Uciekł na Węgry, gdzie internowano go w obozie uchodźców w Kadarkut, stamtąd zbiegł do Francji i wstąpił jako ochotnik do 24 Pułku Ułanów. W 1944 ukończył Szkołę Podchorążych Broni Pancernej w Caterick i awansował na podporucznika. Dowodził czołgiem III plutonu 3 szwadronu 24 Pułku i, wraz z 1 Dywizją Pancerną, przeszedł cały szlak bojowy od Normandii, dwukrotnie odnosząc ciężkie rany.
Koniec wojny spędził w szpitalu w Brukseli. W 1946 ukończył Liceum Handlowe w Glasgow, a następnie podjął studia magisterskie na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po powrocie do Polski w 1947 kontynuował karierę nauczania; między 1956 a 1993 pracował jako nauczyciel języka angielskiego w Przemyślu, a od 1972 był prezesem tamtejszego przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego. Był represjonowany przez Służbę Bezpieczeństwa ze względu na wojenną przeszłość. W latach 1981–1982 pełnił funkcję prezydenta Przemyśla (jako bezpartyjny).
Aktywnie uczestniczył w organizacjach sportowych i kulturalnych, piastował funkcje prezesa i zarządcy komisarycznego Towarzystwa Upiększania Miasta (później Towarzystwo Przyjaciół Przemyśla i Regionu) oraz był inicjatorem Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych w Przemyślu oraz Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Brytyjskiej. W 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Komitetu Wyborczego Kombatant.
Został pochowany na cmentarzu Głównym w Przemyślu (kwatera 25, rząd 15, grób 9). Odznaczony Krzyżem Walecznym i Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W 2012 jego imieniem nazwano jeden z wiaduktów w Przemyślu.