Zbigniew Bela

Prozaik
10.09.1949 06.09.2018 Przemyśl

Biografia

Zbigniew Bela urodził się 10 września 1949 roku w Przemyślu. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz geografię na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Debiutował na łamach miesięcznika Twórczość w 1977 roku.

W 1998 obronił doktorat Przepisy na leki w "Sekretach Aleksego z Piemontu". Analiza historyczno-kulturowa. W 2006 uzyskał habilitację na podstawie pracy "Poglądy na temat leczniczych właściwości złota od czasów najdawniejszych po czasy współczesne".

W styczniu 2007 Rada Wydziału Farmaceutycznego UJ CM powołała go na stanowisko dyrektora Muzeum Farmacji. Funkcję tę pełnił do 6 września 2018 roku. W 2009 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego, natomiast w styczniu 2015 z rąk prezydenta RP odebrał nominację na profesora tytularnego.

Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kw. LVIII, płd., gr. 9.

Wybrane publikacje i działalność obejmują m.in. Przygotowania do występu (1979), Kapitulacja (1982), Jeden obrót słońca (1984), Nić Aridany i inne opowiadania (1988) oraz Aleksego Pedemontana Tajemnice (1999).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

W 1985 nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego.
Laureat indywidualnej nagrody ministra edukacji narodowej za książkę Aleksego Pedemontana Tajemnice (2000).
Dyrektor Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego (2007–2018).
Profesor nadzwyczajny (2009) i profesor tytularny (2015).

Ciekawostki

Debiut literacki w 1977 w Twórczości.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kw. LVIII, gr. 9).
Był związany z Uniwersytetem Jagiellońskim i Muzeum Farmacji CM UJ.

Udostępnij