Włodzimierz Julian Grabowski
Biografia
Włodzimierz Julian Grabowski urodził się 2 stycznia 1900 roku w Przemyślu, w rodzinie Józefa i Anny z Deców. W 1916 roku wstąpił do Legionów Polskich i służył w 1. pułku piechoty Legions, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany na podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 158. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 53. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 był dowódcą I batalionu. We wrześniu 1939 roku nadal pełnił funkcję dowódcy I batalionu 1. pułku piechoty Legions.
Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do sowieckiej niewoli i przebywał w obozie jenieckim w Ostaszowie. 4 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego. 5 lub 6 kwietnia 1940 został zamordowany w Kalininie (obecnie Twer) i pogrzebany potajemnie w jednej z bezimiennych mogił w Miednoje, gdzie od 2 września 2000 mieści się Polski Cmentarz Wojenny w Miednoje.
Był żonaty, miał dwoje dzieci. 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
23 kwietnia 2010 roku przy II Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika w Łowiczu posadzono Dąb Pamięci imieniu „Włodzimierz” poświęcony Włodzimierzowi Grabowskiemu.