Włodzimierz Buć
Biografia
Urodził się w Przemyślu 30 maja 1909 roku. Kształcił się na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, gdzie od 1935 roku był asystentem profesora Jana Bagieńskiego w Katedrze Architektury I. Egzamin dyplomowy obronił 4 czerwca 1936 roku, a następnie podjął pracę w Oddziale Budowlanym lwowskiej Dyrekcji Poczt i Telegrafów.
W 1937 roku wraz z Antonim Nowotarskim otrzymał I nagrodę za projekt gmachów Wydziałów Mechanicznego i Elektrotechnicznego Politechniki Lwowskiej. Podczas II wojny światowej pracował jako projektant w Dyrekcji Monopoli. Po wysiedleniu ze Lwowa w 1945 roku osiedlił się na Górnym Śląsku i podjął pracę jako adiunkt na Politechnice Śląskiej w Gliwicach.
W 1952 roku został członkiem katowickiego oddziału SARP, równolegle do pracy dydaktycznej pełnił funkcję kierownika gliwickim oddziale Miastoprojektu Katowice. Do 1954 wykładał zasady projektowania na Oddziale Architektury Wydziału Inżynierii Budowlanej, a następnie został adiunktem na Wydziale Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego, gdzie przez trzy lata nauczał architektury przemysłu. Od 1955 do 1958 pełnił funkcję głównego Architekta Województwa Katowickiego.
Od 1957 był związany z Katedrą Planowania Miast i Osiedli; wykładał zasady projektowania zakładów przemysłowych, a w 1958 Katedrę tę dołączono do Wydziału Inżynierii Sanitarnej. W 1961 został członkiem Wojewódzkiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej. Rok później objął funkcję kierownika Katedry Architektury Przemysłowej na Wydziale Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego, a od 1966 kierował Oddziałem Architektury. W 1967 został docentem. Zasłabł podczas referatu dotyczącego rozbudowy gmachów Politechniki i zmarł nie odzyskawszy przytomności w wieku 60 lat.