Teofil Stefan Burakowski
Biografia
Teofil Stefan Burakowski urodził się 19 grudnia 1891 roku w Przemyślu w rodzinie Michała.
W czasie I wojny światowej służył w szeregach Armii austro-węgierskiej; jego macierzystym oddziałem był Pułk Piechoty Nr 20. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915 roku, a później awansował na nadporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1916 roku.
19 sierpnia 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana w piechocie, w grupie oficerów byłej Armii austro-węgierskiej, i pełnił wówczas służbę w Departamencie I Broni Głównych i Wojsk Taborowych Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W kolejnych latach pełnił różne stanowiska w 10 Pułku Piechoty, PKU Warszawa Miasto, PKU Bydgoszcz Powiat, PKU Pińsk i PKU Lublin Powiat, aż do objęcia stanowiska komendanta PKU Lublin Powiat w 1932 roku.
W marcu 1932 został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU Lublin Powiat. W marcu 1934 zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, a 30 czerwca 1934 przeszedł w stan spoczynku. Zdegradowany w 1935 za przywłaszczenia na stanowisku komendanta PKU Lublin Powiat.
Otrzymał kilka odznaczeń, m.in. Medal Niepodległości (1931), Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami, Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami, Srebrny Medal Waleczności I klasy oraz Krzyż Wojskowy Karola.
W 1934 sprostowano imiona z Teofil Szczepan na Teofil Stefan.