Teofił Kopystynski

Teofił Kopystynski urodził się w Przemyślu w 1844 roku. Uczył się w szkole realnej w Przemyślu i seminarium nauczycielskim we Lwowie. Pracował następnie jako nauczyciel w Berestianach koło Sambora. W latach 1868–1871 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w 1872 - w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Od 1873 mieszkał we Lwowie, gdzie brał udział w wystawach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych i ilustrował pismo dla dzieci i młodzieży Dzwinok. W tym okresie rozpoczął współpracę z Instytutem Stauropigialnym, na którego zlecenie dokonywał restauracji obrazów religijnych i ikon, wykonał serię portretów wybitnych osobistości, m.in. Petra Mohyły, Piotra Konaszewicza-Sahajdecznego i Konstanty Ostrogskiego oraz pedagogów związanych z Instytutem, m.in. Amwrosija Janowskiego (1872). Większość z nich znajduje się obecnie w Muzeum Historii Lwowa i lwowskim Muzeum Narodowym. Namalował także m.in. autoportret (1870) i portret żony Marii z Wolańskich w stroju huculskim (1884).

Uczył malarstwa w ukraińskim gimnazjum akademickim i na pensji klasztoru bazylianek we Lwowie. Prowadził prace konserwatorskie w kościele Bernardynów w Leżajsku (1896), katedrze na Wawelu, kościele Dominikanów i Mariackim w Krakowie (1897-1898), kościołach św. Andrzeja (1883) i Matki Boskiej Śnieżnej (1886) we Lwowie. Opracował także metodę konserwacji dla Ostatniej Wieczerzy (obraz Leonarda da Vinci). Stworzył ilustracje do Lisa MykytyIwana Franki oraz Przygód Don KichotaMiguela de Cervantesa. W latach 1880–90 rysował karykatury dla pism Zerkało i Strachopudź. W 1914 stworzył alegoryczny obraz Zmartwychwstanie Ukrainy. Oprócz realizmu w jego twórczości można znaleźć ślady romantyzmu i symbolizmu. Ostatnie lata spędził w przytułku fundacji Roberta Domsa. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.