Stepan Fedak
Biografia
Stepan Fedak (ukr. Степан Федак) urodził się 9 stycznia 1861 w Przemyślu. Od 1874 mieszkał we Lwowie w bursie Instytutu Stauropigialnego, był absolwentem ukraińskiego gimnazjum akademickiego i wydziału prawa Uniwersytetu Lwowskiego. W czasie studiów był działaczem studenckim i dyrygentem chóru studenckiego.
Był działaczem i współzałożycielem wielu organizacji społeczno-kulturalnych i gospodarczych: towarzystwa muzycznego „Bojan” (od 1891), członkiem zarządu „Narodnoj Torhiwli”, założycielem Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych „Dnister” (od 1909 główny dyrektor), „Centrobanku”, Rewizyjnego Związku Spółdzielni Ukraińskich, Banku Ziemskiego, Banku Hipotecznego, „Karpatii”, od 1903 wiceprezes Banku Krajowego (potem Banku Gospodarstwa Krajowego), honorowy członek „Proswity” (od 1925). W 1899 współzałożył Ukraińską Partię Narodowo-Demokratyczną.
Po okupacji Lwowa przez Imperium Rosyjskie w 1915 aresztowany przez Rosjan i wywieziony jako zakładnik do Kijowa, organizował tam pomoc dla uchodźców z Galicji. Powrócił do Lwowa w 1916 na zasadzie wymiany zakładników.
W listopadzie 1918 został państwowym sekretarzem (ministrem) rządu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej do spraw aprowizacji. Urzędował wraz z rządem ZURL w części Lwowa znajdującej się pod kontrolą Ukraińskiej Armii Halickiej. W lutym 1919 został powołany w absencji do rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej jako minister finansów, nie objął urzędu.
Pozajęciu Lwowa przez Wojsko Polskie pozostawał w mieście. Krótko internowany przez władze polskie. Po uwolnieniu w grudniu 1918 zorganizował wraz z Mychajłem Hałuszczynskim Ukraiński Komitet Obywatelski we Lwowie, w celu opieki i pomocy ukraińskim jeńcom, internowanym i więźniom politycznym. Komitet działał do września 1921, kiedy to został zlikwidowany przez władze polskie. W tym czasie był współzałożycielem Ukraińskiego Towarzystwa Pomocy Inwalidom, Związku Ukraińskich Adwokatów, i nieoficjalnego Komitetu Pomocy Więźniom Politycznym. Działacz Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego (UNDO), przewodniczący sądu partyjnego. W latach 1918–1927 radny Tymczasowej Rady Miejskiej Lwowa (w latach 1919–1923 nie uczestniczył w obradach Rady). Od 1923 prezes Związku Adwokatów Ukraińskich.
Był ojcem Stepana Fedaka (wykonawcy nieudanego zamachu na Józefa Piłsudskiego w 1921), Ołeny Fedak-Szeparowycz, Olhy Fedak (żony Jewhena Konowalca) i Sofii Fedak (żony Andrija Melnyka).
Zmarł 6 stycznia 1937 we Lwowie.