Robert Artur Kwiatkowski
Biografia
Robert Artur Kwiatkowski urodzony w Przemyślu, ukończył studia wyższe w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W trakcie studiów był działaczem Zrzeszenia Studentów Polskich, zasiadał we władzach krajowych organizacji, reprezentował ją w European Student Information Bureau (ESIB) oraz w Międzynarodowym Związku Studentów (IUS). W 1985 r. wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W latach 1992–1996 był dyrektorem, a następnie współwłaścicielem polskiej filii niemieckiej agencji reklamowej E/B/D Interpartners. W 1993 został członkiem rady nadzorczej Polskiego Radia. Wspólnie z Markiem Nowakowskim założył agencję reklamową Callmedia.
Pracował w sztabie wyborczym Aleksandra Kwaśniewskiego w kampanii prezydenckiej w 1995. W 1996 został wybrany przez Sejm RP do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) w miejsce Marka Siwca, który odszedł do Kancelarii Prezydenta RP. Członkiem KRRiT był do 1998.
W czerwcu 1998 objął stanowisko prezesa zarządu Telewizji Polskiej. Jego nazwisko pojawiło się w trakcie tzw. afery Rywina. Sejmowy raport komisji śledczej stwierdzał, że złożenie (w lipcu 2002) propozycji korupcyjnej Lew Rywina miało pozostawać – według dokumentu – w ścisłym związku z zachowaniem osób z tzw. grupy trzymającej władzę, w skład której mieli wchodzić Robert Kwiatkowski, Aleksandra Jakubowska, Włodzimierz Czarzasty, Lech Nikolsk i Leszek Miller. W związku z tą sprawą Robertowi Kwiatkowskiemu nigdy nie przedstawiono żadnych zarzutów. W 2003 członkowie rady nadzorczej Telewizji Polskiej, Anna Popowicz i Andrzej Liberadzki, wystąpili o odwołanie go; wniosek ten nie został poparty, a Kwiatkowski zajmował stanowisko do 17 lutego 2004. W 2005 opublikował własnym sumptem książkę Jaka piękna katastrofa. Wojna o ustawę medialną a afera Rywina.
Od 2009 do 2011 był prezesem zarządu Hawe. Został również członkiem władz naczelnych Stowarzyszenia Ordynacka, skupiającego byłych działaczy ZSP. W latach 2018–2023 pełnił funkcję przewodniczącego tej organizacji.
W sprawach medialnych doradzał Grzegorzowi Napieralskiemu za czasów jego przewodnictwa w SLD. W 2012 związał się z Ruchem Palikota (został członkiem rady programowej think tanku tej partii, reprezentował ją również w mediach, nie należał jednak do ugrupowania). W 2013 został wiceprzewodniczącym zarządu stowarzyszenia Europa Plus oraz członkiem zarządu powołanej w październiku tego samego roku partii Twój Ruch. Otwierał listę koalicji Europa Plus Twój Ruch w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014; koalicja ta nie osiągnęła progu wyborczego. W styczniu 2015 odszedł z Twojego Ruchu.
W 2019 został liderem listy wyborczej SLD w okręgu toruńskim. Uzyskał mandat posła IX kadencji, otrzymując 13940 głosów. W Sejmie był członkiem Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii oraz Komisji Infrastruktury. Przystąpił później do Sojuszu Lewicy Demokratycznej, przekształconego w Nową Lewicę. W grudniu 2020 prezydent RP Andrzej Duda powołał go w skład Rady Mediów Narodowych. W grudniu 2021 odszedł z klubu Lewicy, współtworząc koło PPS (w lutym 2023 przekształcone w Koło Parlamentarne Lewicy Demokratycznej). Wystąpił także z Nowej Lewicy, pozostając osobą bezpartyjną. W 2022 współtworzył Stowarzyszenie Lewicy Demokratycznej, zostając jego sekretarzem generalnym. Nie kandydował w wyborach w 2023. W 2025 współtworzył partię Nowa Fala Profesor Senyszyn i zasiadał w jej Radzie Liderów.
Życie prywatne: Żonaty, ma dwoje dzieci. Jest synem Stanisława Kwiatkowskiego, zawodowego wojskowego, twórcy CBOS i GfK Polonia oraz doradcy Wojciecha Jaruzelskiego.