Paweł Piotr Filipowicz
Biografia
Paweł Piotr Filipowicz urodził się 29 czerwca 1897 roku w Przemyślu. Po ukończeniu Szkoły Realnej we Lwowie rozpoczął studia weterynaryjne w Wiedniu. W 1915 roku zgłosił się do Legionów Polskich i został przydzielony do 2. szwadronu kawalerii; 24 marca 1917 roku został mianowany chorążym weterynaryjnym. W 1918 roku zgłosił się do Wojska Polskiego i walczył w 5. pułku artylerii polowej w wojnie polsko-bolszewickiej.
W okresie międzywojennym kontynuował służbę w 5. pułku artylerii polowej, awansując na kapitana i podejmując służbę w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. W 1930–1931 przeszedł pięciomiesięczny kurs dowódców dywizjonów w CWArt i został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W latach 1931–1939 służył w 16 pułku artylerii polowej (później 16 pułk artylerii lekkiej) w Grudziądzu, a w 1933–1935 pełnił funkcję kwatermistrza pułku, a w 1935–1939 ponownie dowodził dywizjonem. W 1936 roku objął stanowisko dowódcy dyonu w 29 pułku artylerii lekkiej. Na stopień podpułkownika awansował ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym czasie dowodził I dywizjonem 29 pal.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku – po agresji ZSRR na Polskę – dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i potajemnie pochowany w bezimiennej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 3485.
W 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło awansował go pośmiertnie na stopień pułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.