Otto Axer
Biografia
Otto Axer urodził się w Przemyślu 3 sierpnia 1906 roku. Dzieciństwo spędził we Lwowie, gdzie jego ojciec prowadził szkołę muzyczną. W Krakowie studiował na Akademii Sztuk Pięknych, ucząc się w pracowniach Władysława Jarockiego, Wojciecha Weissa i Fryderyka Pautscha. Po ukończeniu w 1929 roku, w latach 1929–1930 uczęszczał do Szkoły Mistrzowskiej, następnie wyjechał na roczne stypendium do Paryża. Po powrocie od 1932 roku pracował jako scenograf w teatrach Warszawy, Łodzi i Krakowa, często współpracując z Leonem Schillerem.
W 1940 roku trafił do getta warszawskiego, z którego udało mu się uciec. Po powstaniu warszawskim wziął udział (ps. Oleksiak, Zygmunt) i trafił do obozu jenieckiego Stalag XIa Altengrabow pod Magdeburgiem, gdzie przebywał do końca wojny.
Po powrocie do kraju podjął pracę w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. W 1949 zamieszkał w Warszawie i nawiązał współpracę z Teatrem Polskim. Od 1947 do 1952 był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Łodzi; od 1959 zajmował się tworzeniem scenografii na potrzeby telewizji. W 1973 zakończył prace dla Teatru Polskiego i skupił się na malarstwie i grafice. W 1979 został uhonorowany tytułem Zasłużonego Członka Związku Artystów Scen Polskich.
Jego bratankiem był Erwin Axer, z którym wielokrotnie współpracował przy realizacji spektakli w Teatrze Współczesnym. Mieszkał w Warszawie, przy ul. Odyńca 27/9. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 15-4-20).