Maurycy Axer
Biografia
Maurycy Axer urodził się 4 czerwca 1886 roku w Przemyślu. Był polskim adwokatem i działaczem społecznym żydowskiego pochodzenia. Po zdaniu matury w 1904 roku studiował prawo na Wszechnicy Lwowskiej i na Uniwersytecie Lwowskim.
W latach 1914–1916 służył w armii austriackiej w 4 baterii 10 pułku haubic polowych. 20 lutego 1916 w Wiedniu poślubił Ernestynę Fryderykę Schuster, a w sierpniu tego roku został przydzielony do żandarmerii polowej i skierowany na front albański, gdzie przebywał dziewięć miesięcy. 1 stycznia 1917 urodził się jego pierworodny syn Erwin, przyszły wybitny reżyser.
Po powrocie z Albanii zastał go w Lwowie; prowadził własną kancelarię adwokacką. Jako adwokat specjalizował się w sprawach karnych, był uczestnikiem m.in. procesów świętojurskiego (1922), Naftalego Botwina (1925) i Rita Gorgonowej (1932). Uznawany był za najznakomitszego mówcę lwowskiej palestry, co przyniosło mu określenie lwowskiego Cicero.
Członek komisji Inicjatywnej Wydziału Izby Adwokackiej oraz komitetu założycielskiego i redakcji lwowskiego czasopisma Głos Prawa. Po zajęciu miasta we wrześniu 1939 przez Armię Czerwoną pracował jako administrator w Państwowym Polskim Teatrze Dramatycznym, a po wkroczeniu Niemców w czerwcu 1941 krótko był pracownikiem wydziału mieszkaniowego Judenratu, a następnie warsztatów samochodowych. Aresztowany 1 września 1942, po kilkunastodniowym przetrzymywaniu w więzieniu na ul. Łąckiego został wsadzony do pociągu jadącego do obozu zagłady w Bełżcu.
Według relacji mieszkańców Ostrowa, wyskoczył z pociągu w tejże miejscowości, jednak dwóch robotników pracujących przy torach doprowadziło go do niemieckiego posterunku. Niemcy zaprowadzili go na cmentarz żydowski w Radymnie i tam rozstrzelali (październik 1942).
Pochowany symbolicznie na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A-2-37).