Marian Bronisław Oktawian KawskiherbuGozdawa
Biografia
Marian Bronisław Oktawian KawskiherbuGozdawa urodził się 22 marca 1876 roku w Przemyślu i zmarł 11 czerwca 1932 roku w Sanoku. Był polskim farmaceutą i aptekarzem, działaczem społeczno-kulturalnym oraz burmistrzem Sanoka.
Po ukończeniu Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Chyrowie kontynuował edukację na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1897 roku uzyskał dyplom artes pharmaceutice magistrum. Po służbie wojskowej pracował w wojskowej aptece na Wawelu, a następnie w Nowym Sączu i Lwowie, by ostatecznie przenieść się do Sanoka.
6 lipca 1906 roku zawarł związek małżeński i nabył Aptekę Obwodową przy ulicy Kościuszki w Sanoku, jedną z najstarszych aptek w mieście. Budynek zaprojektowany jako parterowy dworek znajdował się przy ówczesnej ulicy Krakowskiej 78, a później 18. Kawski prowadził aptekę do końca życia, a w okresie zaboru austriackiego jego placówka była jednym z nielicznych polskich sklepów aptecznych w mieście.
W okresie I wojny światowej pełnił funkcje urzędnika farmaceutycznego Obrony Krajowej, pracował także w sanockim szpitalu wojskowym i w Krakowie na Wawelu. Do 1918 pełnił funkcję oficjała medykamentów w rezerwie. W 1907 roku został asesorem ze stanu kupieckiego do senatu dla spraw handlowych przy Sądzie Obwodowym w Sanoku.
Po odzyskaniu niepodległości działał na wielu polach społecznych i samorządowych: był dyrektorem Kasy Oszczędności, członkiem komisji kontrolującej Kasy, a także dyrektorem Rady Szkolnej i radnym miejskim. W 1919 roku Rada Miasta Sanoka wybrała go na burmistrza Sanoka, stając się tym pierwszym burmistrzem miasta wybranym w II RP. Urząd pełnił do 4 maja 1920 roku.
Podczas urzędowania nadano priorytety odbudowie i rozwojowi Sanoka: budowano obiekty użyteczności publicznej, gazociąg z Krosna, poszerzano teren pod Sanocką Fabrykę Wagonów, prowadzono działania w kierunku oświetlenia elektrycznego i wodociągów. W latach 20. pełnił funkcję zastępcy burmistrzów Sanoka oraz pozostawał aktywnym działaczem społecznym i kulturalnym, m.in. członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka i Straży Obywatelskiej. Zmarł nagle 11 czerwca 1932 roku w Sanoku i został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Jana Matejki; pogrzeb odbył się 13 czerwca 1932 roku. Nagrobek wpisano do rejestru zabytków.
Po śmierci aptekę prowadzili członkowie rodziny, a później budynek został wyburzony w 1963 roku. Część wyposażenia trafiła do Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, a część do Muzeum Historycznego w Sanoku.