Kazimierz Tadeusz Stefan Czyński

Aktor teatralny, reżyser teatralny i filmowy
06.02.1891 15.11.1956 Przemyśl

Biografia

Kazimierz Tadeusz Stefan Czyński urodził się 6 lutego 1891 roku w Przemyślu. Studiował we Lwowie, gdzie uczył się gry aktorskiej u Józefa Chmielińskiego. Debiutował w 1910 roku na scenie lwowskiego Teatru Ludowego.

Kolejne lata spędził w zespołach objazdowych, a w sezonie 1912/1913 występował w Poznaniu. Podczas I wojny światowej walczył w I Brygadzie Legionów Polskich i zostać ciężko ranny.

Po zakończeniu walk występował w Warszawie (Teatr Polski 1918-1919, Reduta 1921-1925) oraz w Krakowie (Teatr Bagatela 1919-1920). W 1923 roku uzyskał uprawnienia reżyserskie i reżyserował m.in. w warszawskim Teatrze im. Aleksandra Fredry.

Od 1926 roku do wybuchu II wojny światowej pracował w filmie, reżyserując oraz kierując zespołem Centrofilm (od 1929).

Podczas okupacji pracował fizycznie. W 1945 roku znalazł się w Lublinie, gdzie nawiązał współpracę z Wytwórnią Filmową Czołówka, reżyserując w latach 1945-1948 cztery filmy dokumentalne. W latach 1949–1952 pracował jako reżyser w teatrach w Częstochowie, Białymstoku, Gnieźnie, Kaliszu i Radomiu. W latach 1952–1953 kierował objazdowym Teatrem Ziemi Łódzkiej, a następnie reżyserował w Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1954-1955) oraz w Teatrze Ziemi Lubuskiej (1955-1956).

Oprócz pracy w teatrze pisał słuchowiska radiowe, scenariusze filmowe i publikował artykuły poświęcone teatrowi i filmowi. W 1949 roku wydał zbiór opowiadań Tygrys i kuternoga.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał uprawnienia reżyserskie w 1923 roku.
Kierował Centrofilm od 1929 roku, prowadząc produkcję filmową.
Wyreżyserował filmy Ku wyżynom (1926), Ryngraf (1927), Martwy węzeł (1927) i Wiatr od morza (1930).
W okresie powojennym tworzył cztery filmy dokumentalne w Lublinie dla Wytwórni Czołówka (1945–1948).
Wydał zbiór opowiadań Tygrys i kuternoga (1949).

Ciekawostki

Brał udział w I Brygadzie Legionów Polskich podczas I wojny światowej i doznał ciężkich ran.
Po II wojnie światowej kontynuował karierę w teatrach i filmie, a także tworzył filmy dokumentalne w Lublinie dla Czołówki.
Jego twórczość obejmuje zarówno pracę w teatrze, jak i w kinematografii, łącząc sztukę z dokumentem.

Udostępnij