Kazimierz Jan Kling

Profesor chemii
29.08.1884 14.06.1942 Przemyśl

Biografia

Kazimierz Jan Kling urodził się 29 sierpnia 1884 w Przemyślu w rodzinie nauczyciela Stefana i Jadwigi z Sękowskich. Po studiach chemicznych na Uniwersytecie Lwowskim (doktorat 1908, habilitacja 1913) skonstruował szereg innowacyjnych urządzeń laboratoryjnych.

Podczas I wojny wyjechał do Wiednia, gdzie stworzył kieszonkowy tester zawartości dwutlenku węgla. W 1916 powrócił do Lwowa i został najbliższym współpracownikiem prof. Ignacego Mościckiego w spółce badawczej Metan; od 1917 był redaktorem naczelnym czasopisma o tej samej nazwie. Wspólnie z Mościckim prowadził badania nad wykorzystaniem gazu ziemnego i ropy naftowej.

W latach 1924/25 pełnił funkcję dziekana Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego UL. Od 1926 mieszkał w Warszawie, gdzie przeniesiony został Chemiczny Instytut Badawczy. W 1929 został mianowany profesorem zwyczajnym chemii ogólnej na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W latach 1935–1939 był trzecim i ostatnim przed wybuchem II wojny światowej dyrektorem Chemicznego Instytutu Badawczego. W 1938 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Jako profesor zwyczajny Politechniki Lwowskiej w stanie nieczynnym z dniem 31 sierpnia 1938 został przeniesiony w stan spoczynku.

Po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 ewakuował się wraz z instytutem do Rumunii. Wiosną 1942 powrócił do Warszawy, gdzie wkrótce zmarł. Jego żoną była Maria Siemaszkowa, córka aktorki Wandy, z którą nie miał dzieci.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Stworzenie polskiej szkoły analityków i metodyków badań ropy naftowej i gazu ziemnego.
Konstruowanie innowacyjnych urządzeń laboratoryjnych.
Mianowany profesorem zwyczajnym chemii ogólnej na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej (1929).
Dyrektor Chemicznego Instytutu Badawczego w latach 1935–1939.
Odznaczenie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1938).

Ciekawostki

Podczas pobytu w Wiedniu Kling skonstruował kieszonkowy tester zawartości dwutlenku węgla.
Od 1917 był redaktorem naczelnym czasopisma Metan.
W 1938 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Udostępnij