Józef Egon Adalfred Gabriel Łępkowski

Urodzony 7 listopada 1888 w Przemyślu Józef Egon Adalfred Gabriel Łępkowski początkowo służył w Armii Austro-Węgierskiej; w latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji na Bałkanach; jego macierzysty oddział to Galicyjski Pułk Piechoty Nr 56 z Krakowa. Na stopień kapitana mianowany ze starszeństwem od 1 sierpnia 1917.

Po odzyskaniu niepodległości formalnie przyjęty do Wojska Polskiego 19 lutego 1919 r., z dniem 1 listopada 1918 roku z zatwierdzonym stopniem kapitana, przydzielony do Dowództwa Powiatowego Uzupełnień w Nowym Sączu. 27 grudnia 1918 objął stanowisko zastępcy komendanta XVIII Powiatowej Komendy Uzupełnień w Nowym Targu, którą 21 stycznia 1919 roku minister spraw wojskowych przemianował na Powiatową Komendę Uzupełnień w Nowym Sączu.

W 1923 roku pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego 1 Pułku Strzelców Podhalańskich. W następnym roku był kwatermistrzem tego pułku, a w 1925 roku dowódcą III batalionu. W 1927 roku został przeniesiony służbowo do PKU Sosnowiec, w celu odbycia praktyki poborowej. W lipcu tego roku został przydzielony do PKU Samborna stanowisko komendanta. W lutym 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X. W 1934 roku pozostawał w ewidencji PKU Dębica. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas przewidziany do użycia w czasie wojny.

W czasie II wojny światowej był więźniem obozu koncentracyjnego Auschwitz od 28 stycznia 1943, a od 12 czerwca 1943 roku więźniem obozu koncentracyjnego Mauthausen, gdzie został wyzwolony.