Jerzy Zbigniew Kłosowski
Biografia
Jerzy Zbigniew Kłosowski urodził się 16 września 1928 roku w Przemyślanach i zmarł 28 lipca 2007 w Gliwicach. Był polskim scenografem.
Po wojnie zamieszkał w Bytomiu, a następnie w Gliwicach. W latach 1948–1954 studiował na Wydziale Scenografii ASP w Krakowie pod kierunkiem prof. Karola Frycza, realizując wraz z grupą studentów m.in. Rita Walter, Romanem Cieślewiczem i Marianem Koniecznym.
W 1954 uzyskał dyplom artysty scenografa. W kwietniu 1955 wykonał pierwszą scenografię do opery Zaczarowane koło Jerzego Gablenza w Operze Śląskiej w Bytomiu. Był członkiem ZPAP w Okręgu Katowickim, uczestniczył w wystawach zbiorowych Oddziału ZPAP w Gliwicach i zorganizował indywidualną wystawę scenografii operetkowej w Gliwicach. Uprawiał również malarstwo sztalugowe, reklamowe i grafikę użytkową. W Bielsku w 1966 na wystawie poplenerowej Piękno Ziemi Beskidzkiej zdobył Wielką Nagrodę Ondraszka w dziedzinie malarstwa.
W latach 1954–1992 związany był głównie z Operetką Śląską w Gliwicach, gdzie stworzył scenografie i kostiumy do 53 premier, m.in. Król włóczęgów (8 czerwca 1957), Bal w operze (22 grudnia 1957), Trzej muszkieterowie (3 lipca 1965), Paganini (18 grudnia 1972), Tysiąc i jedna noc (29 stycznia 1983), Sonata Belzebuba (11 maja 1984) i Popłoch wśród dziewcząt (21 lutego 1987).
Żonaty, troje dzieci; pochowany na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach. Odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi (1973), Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974), Zasłużony Działacz Kultury (1976) i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977).