Jerzy Władysław Klamka
Biografia
Jerzy Władysław Klamka urodził się 30 listopada 1931 roku w Przemyślu. Był polskim inżynierem elektronikiem oraz profesorem nauk technicznych, specjalizującym się w mikrofalowej elektronice półprzewodnikowej i teleinformatyce.
Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1950) oraz Wydział Łączności Politechniki Warszawskiej, uzyskując dyplom magistra inżyniera łączności (1956). W 1963 roku uzyskał stopień doktora (promotor Janusz Groszkowski), a w 1967 doktora habilitowanego. W 1976 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.
W 1954 roku podjął pracę w Zakładzie Elektroniki Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN. Był współtwórcą Instytutu Technologii Elektronowej, w którym w latach 1994–1998 pełnił funkcję pierwszego zastępcy dyrektora ds. badań i rozwoju. W latach 1969–1991 prowadził wykłady w Instytucie Radioelektroniki Politechniki Warszawskiej. Wchodził w skład Sekcji Mikrofal Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN.
Był członkiem Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP) i Instytutu Inżynierów Elektryków i Elektroników (IEEE). Od 2002 redaktor naczelny miesięcznika Elektronizacja, a w latach 2004–2018, po reorganizacji, redaktor naczelny miesięcznika naukowo-technicznego Elektronika – konstrukcje, technologie, zastosowania.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Publikacje obejmują m.in. Diody germanowe i krzemowe (1960), Półprzewodnikowe diody o zmiennej pojemności (1963), Diody mikrofalowe półprzewodnikowe (1973), Mikrofalowe przyrządy półprzewodnikowe (1982) oraz Heterozłączowe przyrządy półprzewodnikowe na zakres mikrofal i fal milimetrowych (2002).