Jerzy Stanisław Bolesławski
Biografia
Jerzy Stanisław Bolesławski urodził się 25 lutego 1940 roku w Przemyślu w rodzinie warszawskiej inteligencji. Jego ojciec Stanisław Bolesławski był majorem Korpusu Ochrony Pogranicza; matka Felicja, będąc w ciąży, próbowała dotrzeć do męża, lecz po wkroczeniu wojsk radzieckich została w Przemyślu, a 19 września 1939 roku zginął jej mąż pod Stanisławowem.
Ukończył Politechnikę Warszawską. W latach 1965–1971 pracował w Hucie Warszawa jako mistrz i kierownik oddziału. Był działaczem Związku Młodzieży Socjalistycznej (1961–1971), a od 1966 członkiem PZPR. Pełnił szereg funkcji w strukturach partii, m.in. kierownik Wydziału Propagandy Komitetu Warszawskiego PZPR, członek egzekutywy Komitetu Warszawskiego PZPR oraz przewodniczący Zarządu Stołecznego Federacji Socjalistycznej Związku Młodzieży Polskiej.
Od 1980 był przewodniczącym Zarządu Stołecznego, a w 1983 wszedł w skład Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W 1980 został też przewodniczącym Stołecznego Komitetu Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej. W latach 1976–1980 był radnym Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy. W lipcu 1984 był członkiem Społecznego Komitetu Obchodów 40-lecia Polski Ludowej w Warszawie, a od 1986 do 1990 zasiadał w Centralnej Komisji Kontrolno-Rewizyjnej PZPR.
Od 1 sierpnia 1986 do 30 stycznia 1990 był prezydentem Warszawy.
W trakcie pełnienia urzędu podejmował działania w zakresie polityki zagranicznej i partnerstw. W 1987 Warszawa otrzymała Medal Międzynarodowego Roku Pokoju od ONZ w wyniku apelu Pokoju z 1986 roku. W 1989 podpisano cztery pierwsze umowy partnerskie Warszawy: z Toronto, Düsseldorfem, Hamamatsu i Île de France. W 1988 Bolesławski odwiedził Düsseldorf, gdzie otworzył wystawę poświęconą Warszawie, prowadził także rozmowy z przedstawicielami Hagi. Prowadził negocjacje z Ministerstwem Budownictwa Mieszkaniowego i Planowania Przestrzennego Szwecji w celu pozyskania partnerów do budowy nowoczesnych zakładów utylizacji odpadów. Również trwała budowa pierwszej linii metra (odcinek Kabaty–Politechnika) oraz decyzje o Okęcie II. W 1988 powstał Pomnik Umschlagplatz przy ul. Stawki, upamiętniający deportacje żydowskie z warszawskiego getta. Otwarto także wieżowiec przy placu Bankowym, z trójkątnymi elementami przekazanymi Gminie Wyznaniowej Żydowskiej oraz tablicą upamiętniającą Wielką Synagogę.
Schyłek kadencji to rozwój gospodarczy Warszawy - w tym czasie otwarto sieci hotelarskie, w tym Marriott w Centrum LIM (2 października 1989) z udziałem prezydenta miasta oraz ambasadora USA, co symbolicznie wpisywało się w przemiany ustrojowe. Po zakończeniu kadencji nastąpił dalszy proces liberalizacji gospodarki i napływ inwestycji zagranicznych.
Życie prywatne: żonaty z Ireną, ojciec Michała Bolesławskiego.