Jan Józef Kozak

chemik i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego
22.07.1880 11.02.1941 Przemyśl

Biografia

Jan Józef Kozak urodził się 22 lipca 1880 w Przemyślu. Był polskim chemikiem i profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego; od 1924 roku pracował jako profesor nadzwyczajny chemii ogólnej na Wydziale Rolniczym UJ, a od 1938 roku tytuł profesora zwyczajnego.

W 1939 roku wraz z innymi profesorami został aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau i osadzony w koszarach przy ul. Mazowieckiej, następnie wywieziony do więzienia we Wrocławiu, a stamtąd do obozu Sachsenhausen. Zwolniono go 8 lutego 1940 roku. Z powodu uszczerbku na zdrowiu zmarł 11 lutego 1941 roku w Krakowie.

W swojej pracy Kozak prowadził badania z zakresu elektrochemii i fotokatalizy, m.in. nad nitrometanem i chloropikryną, a także nad wpływem światła na reakcje bromowania.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

W 1924 uzyskał stanowisko profesora nadzwyczajnego chemii ogólnej na Wydziale Rolniczym UJ; w 1938 tytuł profesora zwyczajnego.
Wydał książkę Ćwiczenia z zakresu chemji ogólnej (1926).
Publikował prace z elektrochemii, m.in. w współpracy z Ludwikiem Brunerem nad nitrometanu i chloropikryną (1902).
Był członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego.

Ciekawostki

Został aresztowany 6 listopada 1939 r. w ramach Sonderaktion Krakau.
Zwolniono go 8 lutego 1940 r.; zmarł w 1941 r. z powodu uszczerbku na zdrowiu po pobycie w obozie Sachsenhausen.
W badaniach nad fotobromowaniem dowiódł, że światło niebieskie przyspiesza bromowanie toluenu.

Udostępnij