Jakob Buchband
Biografia
Urodzony w 1893 roku w Przemyślu Jakob Buchband był anarchistą i w 1912 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Austrii. W 1914 został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front I wojny światowej. W 1915 dostał się do rosyjskiej niewoli. Do 1917 pracował jako maszynista w fabryce w guberni permskiej. W 1917 wstąpił do SDPRR(b) i stał na czele grupy socjaldemokratycznej Internacjonalisty i redagował gazetę 3 pułku międzynarodowego.
W 1918–1919 służył w Armii Czerwonej i wojskach służby wewnętrznej. Od maja 1919 do 1920 był pełnomocnikiem i kierownikiem agentury Wydziału Tajno-Operacyjnego Jekaterynburskiej Gubernialnej Czeki, w latach 1920–1921 szefem sztabu operacyjnego i agentury ds. partii politycznych oraz agentury sekcji tajno-operacyjnej w górskiej obwodowej Czeki, a od stycznia 1922 kierował agenturą Wydziału Specjalnego i był szefem Sztabu Operacyjnego ds. Walki z Bandytyzmem w Piatigorskiej Okręgowej Czeki. Następnie kierował grupą operacyjną ds. walki z bandytyzmem w gubernialnej Czeki.
Od marca 1922 do marca 1924 był p.o. szefa amurskiego gubernialnego oddziału GPU, od 30 września do 1 listopada 1924 szefem amurskiego gubernialnego oddziału GPU, od listopada 1924 do stycznia 1926 szefem sekcji tajno-operacyjnej i zastępcą szefa nadmorskiego gubernialnego oddziału GPU, a jednocześnie od 29 czerwca do 1 września 1925 p.o. szefa nadmorskiego gubernialnego oddziału GPU. Od 8 marca 1926 do 6 września 1928 był szefem okręgowego oddziału GPU w Taganrogu, jednocześnie od listopada 1926 do kwietnia 1927 szefem Wydziału Specjalnego OGPU 13 Dywizji Piechoty, od października do grudnia 1928 pomocnikiem szefa Zarządu Ekonomicznego Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU w Kraju Północnokaukaskim, a od stycznia 1929 do maja 1930 szefem Wydziału Tajnego i zastępcą szefa Zarządu Tajno-Operacyjnego Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU w Kraju Środkowowołżańskim. Od 1 lipca 1930 do 28 kwietnia 1932 był szefem okręgowego oddziału/sektora operacyjnego GPU, potem pracował w Głównym Zarządzie Poprawczych Obozów Pracy OGPU ZSRR, od października 1932 do lutego 1933 jako pomocnik szefa Środkowoazjatyckiego Zarządu Poprawczych Obozów Pracy i Kolonii OGPU, a od 28 lutego do listopada 1933 szef Sołowieckiego Zarządu Poprawczych Obozów Pracy OGPU. Od lipca 1934 do grudnia 1936 był zastępcą szefa i szefem Zarządu Milicji Robotniczo-Chłopskiej Zarządu NKWD Krymskiej ASRR, od 11 lipca 1936 w stopniu majora milicji, od grudnia 1936 do lutego 1937 pozostawał w dyspozycji Głównego Zarządu Milicji Robotniczo-Chłopskiej NKWD ZSRR, a od lutego do maja 1937 był szefem Zarządu Milicji Robotniczo-Chłopskiej i pomocnikiem szefa Zarządu NKWD obwodu stalingradzkiego (obwód wołgogradzki) ds. milicji. 28 grudnia 1927 został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.
22 lipca 1937 został aresztowany, następnie skazany na śmierć i rozstrzelany.