Gustaw Bolesław Baumfeld

Gustaw Bolesław Baumfeld urodził się 16 sierpnia 1879 w Przemyślu jako syn Jakuba i Tekliz Grynbergów. Uczył się w gimnazjum w Tarnowie, a w 1899 zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Był absolwentem Wydziału Prawno-Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego (1901).

W 1903 został kandydatem stanu nauczycielskiego i mianowany zastępcą nauczyciela w C.K. Gimnazjum w Sanoku; zakończył obowiązki z końcem sierpnia 1904.

W czasie I wojny światowej był żołnierzem 1. pułku piechoty Legionów Polskich i 1. pułku artylerii Legionów Polskich. Był wykładowcą języka polskiego i literatury polskiej w Oficerskiej Szkole dla Podoficerów w Bydgoszczy oraz w Korpusie Kadetów nr 3 w Rawiczu. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 14. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 1 marca 1927 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia tego roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII.

Po zakończeniu służby wojskowej został nauczycielem szkół gimnazjalnych w Poznaniu. Był autorem licznych publikacji i opracowań z literatury polskiej i obcej, a także tłumaczem na język polski literatury obcej, w tym między innymi Anton Czechow. W dorobku miał także publikacje związane z krzewieniem trzeźwości i zwalczaniem alkohizmu, m.in. broszurę O jednym strasznym wrogu ludzi czyli o alkoholu (1906) oraz publikacje w organie prasowym Towarzystwa Eleuteryado Walki z Alkoholizmem pt. Wyzwolenie.

Po kampanii wrześniowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę Baumfeld dostał się do niewoli sowieckiej. Od 21 października 1939 przebywał w obozie juchnowskim, a od listopada w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazano go do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. Między 9 a 11 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu. Ofiary grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach; od 28 lipca 2000 mieści się w Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje. W 1943 ciało Baumfelda zostało zidentyfikowane podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców (numer 3523). Znajdowała się przy zwłokach legitymacja oficerska MSWojsk., karta szczepień i notatka o służbie wystawione przez Archiwum Wojenne. Wspomnienia Franciszka Bielaka wymieniły Baumfelda w gronie doskonałych nauczycieli-filologów.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie podczas uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów.

Upamiętnienie: 13 kwietnia 2016 w ogrodzie Pałacu Prezydenckiego posadzono Dąb Pamięci poświęcony wszystkim Ofiarom Zbrodni Katyńskiej (certyfikat z numerem 1).