Giulietta Guicciardi
Biografia
Giulietta Guicciardi urodziła się 23 listopada 1784 roku w Przemyślu na terenie Królestwa Galicji i Lodomerii. Jej rodzicami byli hrabia Franz Joseph Guicciardi i hrabina Susanna von Brunswik. Do Wiednia przyjechała z rodziną w czerwcu 1800 roku i tam została dostrzeżona przez wyższe sfery.
14 listopada 1803 wyszła za mąż za hrabiego Wenzela Roberta von Gallenberga. Pobrani przenieśli się do Neapolu, a w 1822 roku wrócili do Wiednia. W późniejszych latach była obiektem adoracji m.in. hrabiego Hermanna von Pückler-Muskau. Zmarła w Wiedniu w 1856 roku.
Beethoven poznał Guicciardi poprzez rodzinę Brunsvik i w 1801 roku został jej nauczycielem. Zakochał się; 16 listopada 1801 r. w liście do Wegelera opisał radość i możliwości małżeństwa.
W 1802 roku dedykował jej Sonatę fortepianową nr 14 op. 27 nr 2, powszechnie znaną jako Sonata księżycowa. Dedykacja ta nie miała być pierwotnym zamiarem Beethovena, a Thayer twierdzi, że mógł to być inny utwór (Rondo G op. 51 nr 2) przeniesiony na inne dedykacje.
W biografiach Schindler twierdził, że Giulietta była adresatem listu „Wieczna miłość” (Unsterbliche Geliebte), który Beethoven napisał w dniach 6–7 lipca 1812 roku w Cieplicach. Niewysłany list, znaleziony w majątku po jego śmierci, znajduje się w Bibliotece Państwowej w Berlinie. Teza ta została zakwestionowana przez Therese Brunsvik.
W amerykańsko-brytyjskim filmie biograficznym z 1994 roku „Wieczna miłość” Giuliettę Guicciardi zagrała Valeria Golino.