Eugeniusz Chilarski
Biografia
Eugeniusz Chilarski urodził się 13 marca 1888 w Przemyślu w rodzinie Antoniego i Julii z Braunów. Ukończył gimnazja w Stanisławowie i C.K. IV Gimnazjum we Lwowie, a następnie korpus kadetów we Lwowie. Był oficerem c. i k. armii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Był adiutantem Polskiej Wojskowej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu. W stopniu kapitana został przydzielony do Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, w którym na przełomie 1918/1919 kierował Sekcją Organizacyjną w Oddziale VI Informacyjnego (wywiad i kontrwywiad wojskowy), od lutego 1919 był szefem Sekcji Spraw Organizacyjnych, a po reorganizacji SG od sierpnia w stopniu majora kierował Wydziałem Mobilizacyjnym w Oddziale I Organizacyjno–Mobilizacyjnym.
Ukończył II Kurs Doszkolenia (1922–1923) w Wyższej Szkole Wojennej i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie do pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 1923–1924 jako oficer rezerwowy 10 Pułku Piechoty pełnił funkcję zastępcy szefa Departamentu X Przemysłu Wojennego w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W lipcu 1927 został przeniesiony do 11 Pułku Piechoty w Tarnowskich Górach na stanowisko dowódcy pułku. 22 lipca 1928 przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem na stanowisko pomocnika dowódcy OK IV w Łodzi do spraw uzupełnień. Jako delegat dowódcy OK IV był inicjatorem Łódzkiego Klubu Lotniczego. Od 21 grudnia 1929 do 1934 był prezesem ŁKS Łódź. 31 sierpnia 1935 przeszedł na stan spoczynku. Jako emerytowany oficer był kierownikiem ekonomicznym Huty Pokój.
Od 25 lipca 1915 był mężem Jadwigi Linde. Zmarł w 1943.