Elżbieta Horn
Biografia
Elżbieta Horn urodziła się 16 marca 1921 roku w Przemyślu w rodzinie żydowskiej. Studiowała na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie poznała Maurycego Horna, z którym ślub wzięła 14 stycznia 1941.
Po agresji III Rzeszy na Związek Radziecki została ewakuowana na wschód i po zakończeniu wojny powróciła do Lwowa, gdzie pracowała w archiwum obwodowym. We wrześniu 1957 w ramach drugiej repatriacji wraz z mężem wyjechała do Polski, osiedlając się w Opolu.
W latach 1962–1983 była pracownikiem naukowym Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Powstańców Śląskich w Opolu. Specjalizowała się w historii narodów Związku Radzieckiego oraz w dziejach Polski i świata XIX–XX wieku. Należała do Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1981 uzyskała tytuł profesora. W 1984 przeprowadziła się do Warszawy, gdzie mieszkała do śmierci. W latach 1985–1992 była profesorem i członkiem Rady Naukowej Żydowskiego Instytutu Historycznego. Przez wiele lat była przewodniczącą Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce. Pochowana jest na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie (kwatera 2).