Baruch Steinberg

Rabin wojskowy
17.12.1897 13.04.1940 Przemyślanach

Biografia

Baruch Steinberg urodził się 17 grudnia 1897 w Przemyślanach. Był synem Szmaji i Hendli z domu Wechsler, wychowany w duchu polsko-patriotycznym. Studiował w Kolegium Języków Arabskich na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie, a następnie orientalistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Od 1918 r. był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Przemyślanach. Jako rabin wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej w 1919, obronie Lwowa, razem z ponad 400 innymi członkami POW. Jako ekstern zdał maturę w 1927 r. w Krakowie i studiował orientalistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

W 1928 został kapelanem wyznania mojżeszowego Wojska Polskiego jako rabin Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. W marcu 1932 roku został przeniesiony na stanowisko rabina Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie z równoczesnym pełnieniem obowiązków rabina Okręgów Nr III i Nr V.

W 1933 objął obowiązki szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego, a w latach 1935–1939 – szefa Głównego Wojskowego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1936 został naczelnym rabinem Wojska Polskiego. Będąc zwolennikiem Józefa Piłsudskiego działał na polu większej aktywności Żydów w państwie polskim.

1 września 1939 r., w chwili agresji Niemiec na Polskę, był jednym z siedmiu zawodowych rabinów wojskowych, został też szefem Duszpasterstwa Wyznań Niekatolickich dla Armii „Kraków”. Po napaści sowieckiej na Polskę 17 września 1939 r. został wzięty do niewoli sowieckiej, przebywał w obozie w Starobielsku, skąd wywieziono go 24 grudnia 1939 w ramach NKWD-owskiej akcji aresztowania duchownych-kapelanów wszystkich wyznań przed świętami Bożego Narodzenia 1939. Do obozu Butyrki w Moskwie, skąd w marcu 1940 powrócił, by następnie trafić do obozu w Juchnowie, a następnie do obozu w Kozielsku. 12 kwietnia 1940 został wywieziony do Katynia i zamordowany.

Istnieją świadectwa niezwykłej solidarności ponad podziałami religijnymi wśród uwięzionych oficerów. Bronisław Młynarski opisuje nabożeństwa, w których udział brały zarówno Żydzi, Protestanci, Prawosławni; kapelan prowadził modły po hebrajsku. Jego bratem był kapitan rabin Meir Steinberg, szef Duszpasterstwa Wyznania Mojżeszowego w Armii Polskiej na Wschodzie generała Władysława Andersa.

Upamiętnienie: Rabin mjr Baruch Steinberg jest zapisany w Księdze Cmentarnej Katyń. Decyzją MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika. Ogłoszono to 9 listopada 2007 w Warszawie. 11 listopada 2018 r. został pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego przez Prezydenta RP Andrzeja Dudy. 12 maja 2019 w Kalwarii Pacławskiej miała miejsce uroczystość odsłonięcia tablicy pamiątkowej i Alei Dębów Pamięci Kapelanów Katyńskich przy kaplicy „Ukrzyżowanie”. Wśród 32 kapelanów wojskowych wymienionych jest Rabin ppłk Baruch Steinberg.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Złoty Krzyż Zasługi (1937)
Krzyż Niepodległości
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Order Orła Białego (11 listopada 2018; pośmiertnie)

Ciekawostki

Brał udział w obronie Lwowa w 1919 roku jako członek POW
Jego bratem był kapitan rabin Meir Steinberg
Pośmiertnie awansowano go do podpułkownika Wojska Polskiego w 2007 roku

Udostępnij