Alfred Wojciech Henryk Chmelik
Biografia
Alfred Wojciech Henryk Chmelik urodzony 10 marca 1892 w Przemyślu, syn Wojciecha i Kazimiery z Wicencików. W młodości uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum w Stanisławowie, a następnie w Przemyślu, gdzie w 1913 zadał egzamin dojrzałości. Tam w latach 1909–1913 był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, Tajnego Skautingu, Armii Polskiej oraz Drużyn Strzeleckich.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii, do której wstąpił ochotniczo w 1913. 3 września 1914 został ciężko ranny pod Lublinem. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Armat Polowych Nr 1, który w 1916 został przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 12, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 12. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915, porucznik ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej.
Pod koniec listopada 1918 objął dowództwo 1. baterii 1 Pułku Artylerii Górskiej, która w maju 1919 została przemianowana na 1. baterię 6 Pułku Artylerii Polowej. Na jej czele walczył najpierw z Ukraińcami, a następnie z bolszewikami. Wyróżnił się 21 i 23 maja 1920 w walkach pod Horodyszczemi i Wołkołatą.
W grudniu 1925 powierzono mu obowiązki kwatermistrza 23 Pułku Artylerii Polowej. Później przeniesiony do 21 Pułku Artylerii Polowej w Białej, a w styczniu 1927 do 28 Pułku Artylerii Polowej w Zajezierzu na stanowisko pełniącego obowiązki kwatermistrza. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 28. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku kwatermistrza. W grudniu 1929 przeniesiony z 28 pap na stanowisko rejonowego inspektora koni w Dęblinie. Obowiązki na tym stanowisku pełnił przez kolejnych dziesięć lat. Tam też udzielał się społecznie w Koło Przyjaciół Harcerzy, gdzie piastował funkcję wiceprezesa.
Był żonaty, miał córkę Irenę (ur. 18 września 1926) i syna Jerzego (ur. 14 grudnia 1929).
Zmarł 22 czerwca 1939 w Warszawie. Dwa dni później pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kwatera A17-1-13.