Aleksander Bielecki

Inżynier i profesor
08.07.1930 18.08.1991 Przemyśl

Biografia

Urodzony 8 lipca 1930 r. w Przemyślu, Aleksander Bielecki studiował na Politechnice Wrocławskiej, uzyskując w 1954 dyplom inżyniera mechanika, a w 1955 r. magistra inżyniera mechanika energetyki.

Od 1965 r. pracował w Katedrze Pomiarów Maszyn PWr. W grudniu 1966 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Wrocławskiej.

W lutym 1982 r. Rada Wydziału Mechaniczno-Energetycznego nadała mu stopień doktora habilitowanego w zakresie mechaniki i automatyzacji procesów na podstawie kolokwium i rozprawy habilitacyjnej pt. Możliwości poprawy mikroklimatu pomieszczenia przez kontrolowaną jonizację powietrza.

W grudniu 1982 r. otrzymał nominację na stanowisko docenta. W latach 1983–1985 pracował na Uniwersytecie Technicznym w Makurdi. Od 1985 r. zajmował się w Zakładzie Automatyki PWr automatyzacją i badaniami właściwości statycznych i dynamicznych kotłów wodnych i ciepłowni.

W okresie 1987–1990 sprawował funkcję prodziekana do spraw dydaktyki na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym, a w 1990 r. został wybrany dziekanem tego Wydziału na kadencję 1990–1993. W 1991 r. został profesorem nadzwyczajnym.

Zmarł 18 sierpnia 1991 r., pochowany na cmentarzu św. Rodziny przy ul. Smętnej we Wrocławiu (sektor 4-14-5).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Doktor nauk technicznych uzyskany w 1966 r. na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym PWr.
Doktor habilitowany z mechaniki i automatyzacji procesów (1982).
Praca na Uniwersytecie Technicznym w Makurdi w latach 1983–1985.
Prodziekan ds. dydaktyki Wydziału Mechaniczno-Energetycznego (1987–1990).
Dziekan Wydziału Mechaniczno-Energetycznego (1990–1993).

Ciekawostki

Pochowany na cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiu (sektor 4-14-5).
Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi i Złotą Odznakę Politechniki Wrocławskiej.

Udostępnij